You must be the one who got drunk “నువ్వు గాయపడ్డవాడి దగ్గరకెళ్ళోద్దు…నువ్వే గాయపడ్డవాడివి కావాలి” అనే సూత్రాన్ని ఒంటపట్టించుకొని జర్నలిస్టులు తమ కలాలకు పదును పెడుతుంటారు. కానీ జర్నలిస్టుల “కలం” నుంచి జాలువారే అక్షరాలకు అడుగడుగునా ఆంక్షలు తప్పడం లేదు. అక్రిడిటేషన్ నుంచి మొదలుకొని అసత్యపు ప్రచారం, ట్రోలింగ్స్, కుట్రలు, అసలు జర్నలిస్టులు వేరు అనే వరకు నీతిమాలిన ఎదురు దాడులూ తప్పడం లేదు. ఈమధ్యలో పత్రికారంగంలోనే కాదు ముఖ్యంగా సీనియర్స్ నిర్వహిస్తున్న యూట్యూబ్ ఛానెల్స్ పైనా, స్వతంత్ర జర్నలిస్టులపైనా, సొంతపత్రికలు నిర్వహిస్తున్నవారిపైనా ఓ తరహా మనుషులు, ఓ కోవకు చెందిన ప్రభుద్దులు పనిగట్టుకొని చేస్తున్న
అసత్యపు ప్రచారదాడులు బహిరంగ రహస్యమే. దురదృష్టం ఏంటంటే ఈ గాలిలో జర్నలిజం వృత్తిలో కొనసాగుతున్నవారూ కొట్టుకుపోవడం విచారకరం. అసత్యాన్ని సత్యంగా చెలామణిలో పెట్టడంలోనూ కొంతమంది జర్నలిజం వృత్తిలో ఉన్నవారే ఉండటం వారి జ్ఞానం, వృత్తి ధర్మం, వృత్తి విలువలు ఏపాటివో తెలుపుతుంటాయి. మరోవైపు క్షేత్రస్థాయిలో అక్రిడిటేషన్ లేకుంటే జర్నలిస్టులే కాదన్నట్టుగా, పత్రిక సంస్థలు ఇచ్చే గుర్తింపు కార్డుకు విలువే లేదన్నట్టుగా పలువురు పెద్దమనుషులు వ్యవహరించటం “నాన్ అక్రిడిటేషన్” జర్నలిస్టులను ఆవేదనకు గురిచేస్తుందనటంలో సందేహం లేదు. ఈ ధోరణి మరీ ముఖ్యంగా పోలీసు శాఖలో హెచ్చుగా ఉండటం, కొంత మంది పోలీసు అధికారులు ఈ వాదాన్ని నెత్తిమీద పెట్టుకొని మోసే ఘటనలు లేకపోలేదు. అయితే ఈ ధోరణి ఒక పోలీసు శాఖకే పరిమితమై లేదని, ఇతర శాఖల్లోనూ, పలువురు పెద్దమనుషులలోనూ ఈ ధోరణి ఉన్నప్పటికీ పోలీసు శాఖలో హెచ్చుగా ఉందని పలువురు నాన్ అక్రిడిటేషన్ జర్నలిస్టులు ఆవేదన చెందుతున్నారు. కొన్ని జర్నలిస్ట్ సంఘాలు, యూనియన్స్ పెద్దలు సైతం ఈ వాదానికి అతీతం కాకపోవడంతో దీనిప్రచారం కూడా ఎక్కువై వృత్తిజర్నలిస్టులు, జర్నలిజం వృత్తి పలుచనపడే పరిస్థితులు దాపురించడంతో పాటు ఇతరశాఖలలోని సుద్దపుపూసలు సైతం జర్నలిజాన్ని అబాసుపాలు చేసే పరిస్థితులు నెలకొంటున్నాయంటే కాదనగలమా..? ఇక దళిత జర్నలిస్టులైతే ఇక అంతే సంగతులు.
మనం అప్పుడప్పుడు చూస్తుంటాం. పోలీసులు ఓపెన్ ఎగ్జిబిషన్ పెట్టి విద్యార్థులకు, యువకులకు తుపాకులు చూపి ప్రతీపౌరుడు పోలీసేనని చేప్పే సూత్రాన్ని. ఈ సూత్రం జర్నలిస్టులకు ఎందుకు వర్తించదో సమాధానం చెప్పగలరా..? పోలీసులందరికీ తుపాకులుంటాయా..? ఖాకీచొక్క వేసుకున్న పోలీసులను పోలీసులు కాదనగలమా..? జర్నలిజంలోనూ అందరికి అక్రిడిటేషన్ ఉండాలనే గ్యారంటీ ఉందనేది ఉందా..? అక్రిడిటేషన్ లేకుండా వార్తలు రాసే జర్నలిస్టు జర్నలిస్టు కాకుండా పోతారా..? “మీకు అక్రిడిటేషన్ ఉందా..? అని వేధింపుల పశ్నలు వేస్తూ చీదరింపులు, చిన్న చూపులు చూసే విజ్ఞుల వైఖరి ” వాక్కు”ను నొక్కడం కాక ఏమవుతుంది..? ప్రజాసమస్యలు వెలికితీస్తూ, ప్రభుత్వానికి ప్రజలకు అనుసంధానంగా పత్రికలు, కొన్ని నిఖార్సుగా నిర్వహించే చానెల్స్ వ్యవహరిస్తుంటాయి. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో నాలుగో స్థంభంగా గుర్తింపు పొందిన మీడియా సంస్థల్లో పని చేస్తున్న జర్నలిస్టులకు అక్రిడిటేషన్ అడ్డంపెట్టి గుర్తింపే లేదనట్లుగా వ్యవహరించటం ఎంతవరకు సమంజసమో అక్రిడిటేషన్ ఉందా అంటూ ప్రశ్నించే వారు, ఆ వైఖరి కలిగి ఉన్నవారు సమాధానం చెప్పాలి. దీనికి తోడు సొంత సంస్థలలోనూ ఈ ” అక్రడిటేషన్” గోల మెదడుకెక్కడం వల్ల ” నాన్ అక్రడిటేషన్” జర్నలిస్టులకు మరింత భరోసా లేకుండా పోవటానికి కారణమవుతుంది. ఈ స్థితికి కారకులు ఎవరు..? ఏదిఏమైనా అక్రిడిటేషన్ లేకుంటే జర్నలిస్టే కాదనే వైఖరి విజ్ఞులైన పెద్దలు మార్చుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ముఖ్యంగా వివిధ ప్రభుత్వశాఖల్లో జర్నలిస్టుల పట్ల దృక్పథం మారాలి. మీడియా సంస్థలు ఇచ్చే గుర్తింపు కార్డు విలువైనదేనని గుర్తించాల్సిన అవసరం ఉంది. అక్రిడిటేషన్, నాన్ అక్రిడిటేషన్ జర్నలిస్టులు అనే గీత తొలగిపోవాలి. స్వతంత్ర జర్నలిస్టుల అందించే సమాచార సేకరణ వార్తాకథనాలు కూడా జర్నలిజమే అనేది గుర్తించాలి. ఈ స్థితి తెలియాలి అంటే నీ హృదయం గాయపడ్డవాడి హృదయ స్పందనగా మారినప్పుడు తెలుస్తుంది.
ఏండ్లతరబడి పనిచేసిన జర్నలిస్టు స్వతంత్ర జర్నలిజం వైపు మొగ్గు చూపుతున్నవారిని జర్నలిస్టులు కాదనగలమా..? నూతనంగా జర్నలిజం వృత్తిలోకి వచ్చే జర్నలిస్టు ఈ అవగాహనను పెంచుకోవాలి. వార్త సేకరణలో దృష్టి కోణం, సమగ్రపరిశీలన అవసరాన్ని గుర్తించాలి. మిడియా అకాడమీ, వివిధ జర్నలిస్టు యూనియన్లు, సంఘాలు జర్నలిస్టుల మధ్య పెరుగుతున్న అగాదాన్ని పూడ్చి ఐక్యత పెంచెందుకు కృషి చేయాలి. పౌరసమాజం జర్నలిస్టుల పట్ల సరైన వైఖరితో ఉండాలి.
ఎందుకంటే….
“తుపాకి గుండెలో చప్పుడు చేసేది గుళకరాళ్ళు కావు, కాలక్షేపానికి నమిలే పోక వక్కలు కావు. అవి ప్రజా సమస్యలు, దేశ సమస్యలు అలుపెరుగని అహోరాత్రులు”. “కలం నుంచి జాలువారేది కళ్లాపి నీళ్లు కావు. అవి వారి సాంస్కృతిక విలువలు”. ఒకదానికి ప్రతినిధి పోలీసైతే…మరొకదానికి ప్రతీక జర్నలిస్టు. ఇలాంటి బాధ్యతాయుతమైన వృత్తుల మధ్య ‘గుర్తింపు’ గోల తలెత్తినప్పుడు ప్రశ్నకు ప్రశ్నే సమాధానం కాక మానుతుందా..? అందుకే జర్నలిస్టుల ఐక్యత ఎంతో అవసరం. వృత్తిలో సమస్య తీవ్రత తెలియాలి అంటే నువ్వు గాయపడ్డవాడివి అయినప్పుడే తెలుస్తుంది. వార్తకథనాలు కూడా ఆ స్థాయిలోనూ ఉంటాయి.
- దామెర రాజేందర్ (దారా) సీనియర్ జర్నలిస్ట్
