ఓషో చెప్పిన కథనే మళ్లీ నేనూ చెప్తున్నా...

I am telling the same story told by Osho again : “ఓ కథ చెబుతాను. ఇప్పుడు నేను చెప్పే ఈ కథ నాది కాదు ఓషో రజనీష్ చెప్పిన కథ”. అనేక మంది, అనేక చోట్ల చర్చించిన కథనే కావచ్చు. అందరికీ తెలిసిన కథనే కవచ్చు. అయినాసరే మళ్లీ నేను చెప్తున్న. ఓషో భగవాన్ రజనీష్ చెప్పిన కథనే నేనూ చెప్తున్నాను. ఈ కథ నేను గతంలోనూ చెప్పాను. అయినా మళ్లీ చెప్తున్నాను. ఆ కథ సారంశం ఏమిటంటే…
“ఒక హరిదాసు రామకథను చెబుతున్నాడు. శ్రీరాముని కథ చెప్పేప్పుడు హనుమంతుడు కూడా అక్కడికి వచ్చి కూర్చుంటాడని మన వాళ్ల నమ్మకం. రావణాసురుడు సీతమ్మను అపహరించి అశోకవనంలో ఉంచాడు. ఆ సమయంలో అశోకవనంలో చుట్టూ పూలు ఉన్నాయి. ఆ పూలు తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాయి అని హరిదాసు కథ చెబుతుండగానే హనుతమంతుడు వచ్చి ఆ పూలు తెల్లగా లేవు, ఎరుపుదనంతో మండిపోతున్నాయని అంటాడు. హరిదాసు హనుమంతుడిని చూసి ఇంతకూ నువ్వెవరు అని ప్రశ్నించాడు. దీనికి నేను హనుమంతుడినని అంటాడు. కావచ్చు.. కానీ అక్కడ తెల్లపూలే ఉన్నాయని హరిదాసు వాదిస్తాడు. సరే ఈ వాదన తేలాలంటే శ్రీరాముడినే కలిసి తేల్చుకుందామని ఇద్దరూ వెళతారు. హరిదాసు తెల్ల పూలు అన్నారు. కాబట్టి ఆ పూలు తెల్లవే అని శ్రీరాముడు చెబుతాడు. హనుమంతునికి కోపం వచ్చి అశోకవనంలో సీతమ్మ ఉన్నప్పుడు అక్కడ శ్రీరాముడు లేడు, కథ చెబుతున్న హరిదాసు లేడు. ఉన్నది సీతమ్మ, నేను మాత్రమే మీరంతా అబద్ధం చెబుతున్నారంటూ మండిపడతాడు. సీతమ్మనే అడుగుదామని ఆమెనూ పిలుస్తారు. వివాదం గురించి చెప్పిన హనుమంతుడు అశోకవనంలో పూలు ఎలా ఉండేవని అడుగుతాడు సీతమ్మను. హరిదాసు అబద్ధం ఆడడు కాబట్టి ఆయన చెప్పిందే నిజం ఆ సమయంలో అశోక వనంలో పూలు తెల్లగా ఉండేవని సీతమ్మ చెబుతుంది. హనుమంతుడు ఆశ్చర్యపోయి హరిదాసు, శ్రీరాముడు, సీతమ్మ కలసి అబద్ధం చెబుతున్నారు. మీరంతా కలిసి ఏదో కుట్ర పన్నుతున్నారు. నేను స్వయంగా చూశాను ఆరోజు అశోకవనంలో పూలు ఎర్రగా ఉన్నాయి. కానీ మీరంతా తెల్లగా ఉన్నాయంటున్నారని విస్తుపోతాడు. శ్రీరాముడు నవ్వి నువ్వు చెప్పింది సరైనదే, హరిదాసు చెబుతున్నది సరైనదే. రావణుడు సీతమ్మను అశోకవనంలో ఉంచినప్పుడు ఆగ్రహంతో ఉన్న నీకు అశోకవనంలోని పూలన్నీ ఎర్రగా కనిపించాయి. రామకథ చెబుతున్న హరిదాసు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు అందుకే అతనికి పూలు తెల్లగా కనిపించాయి అని శ్రీరాముడు చెప్పాడు.
ఓషో చెప్పిన ఈ కథ మనుషుల అభిప్రాయాలు ఎలా ఉంటాయో తెలుపడమే కాదు, మనిషి అభిప్రాయాలు కూడా ఆ మనిషి చూసే దృష్టికోణం నుంచే ఉంటాయనేది తెలుపుతుంది. అయితే ఇక్కడ మనం గమనించాల్సింది, గుర్తించాల్సింది ఏమిటంటే ఒక మనిషి, మరో మనిషి అభిప్రాయాలు ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండవు. అప్పుడప్పుడు ఇద్దరి అభిప్రాయాలు ఒకటే అన్నట్లుగా, ఇద్దరి అభిప్రాయాలు కలిసిపోయినట్లుగా అనిపించినప్పటికీ అది కొంత పర్సెంటేజీ వరకు మాత్రమే అనేది గుర్తించాలి. అయితే ఇక్కడ మనిషి చూసే దృష్టికోణం, ఆలోచనలు ఏవీ కూడా అబద్ధాన్నే సత్యంగా చలామనిలోకి తెచ్చేలా ఉంటాయి. ఒక రకంగా మనిషి అబద్ధాన్నే సత్యంగా నమ్ముతూ జీవిస్తాడు. ఒకరకంగా “నిజమే అబద్ధం తప్ప ఏదీ నిజం కాదని అబద్ధమే నిజమనేలా” అభిప్రాయాలు వెలువడుతాయి. అందుకే మనం మాట్లాడేదానికి, ఆచరణకు అసలే సంబంధం ఉండదని తెలుసుకుంటే ఏదీ వింతగా అనిపించకపోగా ఆశ్చర్యం కూడా కలిగించదు. ఒకరికి నచ్చింది ఇంకొకరికి నచ్చాలని లేదు. ఒకరు చూసింది, విన్నది ఇంకొకరి దృష్టిలో నిజం అయిపోదనేది పైన ఓషో చెప్పిన రామకథ ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. అందుకే ఆ కథలో చూసిన వారి అభిప్రాయాలు, విన్నవారి అభిప్రాయాలు, వారిద్దరి మధ్య జరిగిన వాదన పట్ల ఇతరులకున్న అభిప్రాయాలు కూడా వేరువేరుగా వ్యక్తమయ్యాయి. వీటన్నింటిలోనూ మనం వినేది, చూసేది, వినేది, చెప్పేది అంతా అబద్ధమే అనటం కంటే నిజం మాత్రం కాదనే చెప్పాలి. మరి నిజం కాకపోతే అబద్ధమే అవుతుంది కదా..? అనే ప్రశ్న సహజంగానే రావచ్చు. కానీ నిజానికి, అబద్ధానికి మధ్య అర్థసత్యం అని కూడా ఒకటుంటుంది. అయితే అబద్ధం, నిజం కంటే ఈ అర్థసత్యమనేదే ఇంకా ప్రమాదకరంగా ఉంటుంది.

ఇక అవతలి వక్తి గురించి కావచ్చు, సమాజం గురించి కావచ్చు, లేదా ఓ సినిమా గురించి కావచ్చు, రాజకీయాల గురించి కావచ్చు మనకు తోచిన ప్రశ్నలు మరోకరిని అడిగి చూడండి. ఓ పది మందిని అడిగి చూడండి. ఆ పది మంది భిన్నమైన అభిప్రాయాలు వ్యక్తపరుస్తుంటారు. అందులో ఏది నిజం..? ఏది అబద్ధం..? ఆ క్షణం ఆ అభిప్రాయాలు విన్న క్షణం… ఆక్షణంలో ఆ మనిషి ఉన్న స్థితిని బట్టి ఆ మనిషి మరోమనిషి నుండి విన్న అభిప్రాయాన్ని నిజమని నమ్ముతాడు. అయితే ఓషో రజనీష్ చెప్పిన శ్రీరాముని కథకు, మనం చర్చిస్తున్న దానికి, సంబంధం ఏమిటని అనిపించవచ్చు. కానీ సంబంధం ఉంది. సీత వనవాసంలో ఉన్నప్పుడు చెట్టు కింద పూలు నిజానికి తెల్లరంగులోనే ఉన్నాయి. హనుమంతుడు ఆ సమయంలో రావణుడిపై ఆగ్రహంతో ఉండడం వల్ల ఎరుపు రంగులో కనిపించాయి. కథ చెబుతున్న హరిదాసు ప్రసన్నవదనంతో ఉండడం వల్ల తెల్లగా కనిపించాయి. ప్రపంచాన్ని మనం మన కళ్లతో చూస్తాం అంటే ఆ సమయంలో మన ఆలోచనలు ఎలా ఉంటే మనకు ప్రపంచం అలా కనిపిస్తుంది. మనం ఉన్న స్థితి నుంచి బయటకు వచ్చి ఆలోచిస్తే నిజం అర్థం అవుతుంది. అలా ఆలోచించే సామర్థ్యం మనకు ఉందా? లేక గుంపులో గోవిందయ్యలా ఆలోచిస్తున్నామా? అనేది మన చైతన్యంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.